Everest Marathon 2014

Everest Marathon 2014
la-sportiva-logoVAN DAG TOT DAG
 
15 mei:
Amsterdam – Kathmandu Vandaag vertrek ik vanuit Nederland SCHIPHOL( 15 mei 22.00uur) met tussenstop Abu Dhabi (16 mei 06.35 uur). we vliegen met Etihad Airlines (www.etihad.com). Voor mij een nog onbekende maatschappij dus zelfs dat is nieuw in dit avontuur. Verwacht wordt dat we weer om 09.35 uur vertrekken. Nu eindelijk naar Kathmandu, Nepal. Verwachte aankomsttijd zal 15.45 uur zijn)  Wegens het tijdverschil kom ik daar de volgende dag aan. Tijdverschil is dat daar dan 3.45 uur later zal zijn. Dus mijn klokje gaat van 15.45 uur naar 19.30 uur. Altijd fijn om te weten als ik ga skypen of internetten en mijn dagboek ga bijwerken.Maar voor het zover is  eerst mijn contactpersoon zoeken. Het zal een vertegenwoordiger zijn van HIMEX (agent van “www.snowleopard.nl“in Nepal) waarbij ik deze trip heb geboekt. Ik ben op mijn wenken bediend bij “Snow Leopard Adventures”als ik vragen of problemen had. Hopende werkt het nu ook zo met tussenkomst van deze agent. Hij brengt mij/ons naar het Shanker Hotel (www.shankerhotel.com.np )         
In het Shanker hotel zal ik deze dag evaluatie proberen bij te werken of alles wel zo verlopen is als het zou moeten. Voor mij is het nu wat stressen daar ik nog nooit alleen op reis ben gegaan. Zeker niet zo ver en zo lang en waarschijnlijk nog steeds als enige Nederlander.  
 
16 mei 2014
Aangekomen in Kathmandu. Goede vlucht gehad. Hectisch en zenuwachtig maar toch gelukt. Het hotel ziet er goed uit en we hebben meteen al een High Tea bijeenkomst waar alles wordt verteld. Daar tref ik nog twee Nederlanders een man en een vrouw. Helaas zitten ze niet in mijn groep. Het zijn echte ultra lopers. het is Dhr. Richard Dreijer (uiteindelijk heeft hij deze marathon op 29 mei in een zeer mooie tijd gelopen. Hij is net 11 minuten voor mij binnen gekomen in een tijd van 07:32:00 uur en Mw. Marije Meeuwes (uiteindelijk heeft ze de wedstrijd gelopen in een zeer goede tijd van 09:11:10 uur). Op mijn kamer aangekomen zie ik dat mijn roommaat al is gearriveerd. Het is een Oostenrijker. Zijn naam is Manfred Steiner. Iedereen noemt hem STONE! Dus dat ga ik ook doen. Onze groepsleider is een echte expeditieleider. Meerdere bergen heeft hij hier in Nepal beklommen. Ook de Everest heeft hij meerdere malen willen bedwingen. Steeds gebeurde er iets. Hij heeft een goed boek geschreven hierover daar hij heel veel geluk heeft gehad. Het heet :”Judgement Days: In a Mountaineering Life”! Je moet het echt lezen. Hij zelf ziet er nog jong uit maar tijdens de trip komen we erachter dat hij toch 60 jaar oud is. Diepe respect krijgt hij van iedereen hier, ook van zijn sherpa’s. Iedereen lijkt hem ook overal te kennen.
 
 
 
 
17 mei: Kathmandu
Vandaag krijgen we een sightseeing tour door Kathmandu van 9 tot 14 uur. Na de tour zal er een wedstrijd meeting gehouden worden met mijn eigen groep van 19 lopers. Tevens kan ik op deze dag de bagage, die niet mee gaat op de trekking, in de locker room van het hotel brengen. Ook moet ik mijn bagage halveren. waar ik eerder 30 kg mee moest nemen vanuit Nederland mag ik nu nog maar 15 kilo waarbij mijn handbagage inzit meenemen. Dat is passen, meten, beslissingen maken etc. Heel veel noodzakelijke dingen moet ik achter laten. Ik kan zelf niet al mijn sportvoeding, sponsorkleding etc meenemen. We zijn verplicht om de wedstrijd te lopen in een sponsorshirt van deze wedstrijd. Zeer jammer omdat mijn sponsoren ook echt hier een plaatsje verdienen. Ik loop ook voor KiKa en zelf dat KiKa shirt wordt afgeraden daar het van Katoen is en het niet zal drogen. ook mijn reserve paar hardloopschoenen moeten in het Hotel achter blijven. Mijn La sportiva schoenen kunnen gelukkig wel mee. Morgenvroeg moeten we zeer vroeg opstaan namelijk al om 04.00 uur omdat ons inter lokale vlucht naar Lukla al om 07.00 uur gaat. Lunchpakketten zijn voor ons al gemaakt, Tassen worden gewogen en we kunnen de bus in om naar het vliegveldje te gaan.
 
VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

High Tea Party als verwelkoming in Kathmandu!

 

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

Mijn buddy “STONE” of eigenlijk Manfred Steiner uit Oostenrijk. klik maar eens op deze foto!

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

Mijn startnummer, shirt en wedstrijdtas gekregen. Wat een mooi nummer!

 
18 mei:
Vandaag Kathmandu òf Kathmandu – Lukla – Phakding. We staan om 04.00 uur op.
Lunchpakketten zijn voor ons al gemaakt, Tassen worden gewogen en we kunnen de bus in om naar het vliegveldje te gaan. Vanuit Kathmandu vliegen we vandaag naar Solu Khumbu, het Everest-gebied. De toppen van de Langtang, Jugal en Rolwaling Himal trekken aan het oog voorbij en na ongeveer 45 minuten landen we op de spannende landingsbaan van Lukla.
Het pad naar het ‘Dak van de Wereld’ begint met een steile afdaling naar de Dudh Kosi (= Melkrivier). Onderweg passeren we gebedsmolens, gebedsmuren en rotsblokken die kleurig versierd zijn met spreuken en gebedsvlaggen. We kamperen in Phakding, met zijn eerste lange hangbrug over de rivier. (4 uur, 2650m). We zien onze tenten al opstaan op en klein veldje nabei een gebouwtje. Onze eerste nacht in een mooi geel tentje. Het weer is warm en we zijn omringd door bergen. Iets verder op horen we een beek stromen. Echt een mooi gebied. Alles ziet er nog zo mooi groen uit.
 
8311C40009_3043_01

Mijn perfecte skyrunner schoen. Ideaal voor de mount everest marathon in Nepal!

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

Op weg naar LUKLA

 

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

Landingsbaan LuKla

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

 
19 mei:
Vanaf nu beginnen we iedere dag met een 6-7-8. Dat wil zeggen om 06.00 uur krijgen we warme thee aan de tent. Sherpas hebben alles voorbereid voor ons. Om 07.00 uur krijgen we een bak met warm water om ons te wassen en kunnen we aan het ontbijt. Echt een goed sterk ontbijt. Omstreeks 08.00 uur starten we met de  trekking. We zijn dagelijk een half uur vroeger wakker waardoor we steeds 0m 07.30 uur al kunnen vertrekken. Onze groep is echt een vroege clubje. Lekker gaat het.
Vandaag volgen we dus de route van Phakding – Namche Bazar Het pad langs de Dudh Kosi loopt ‘Nepali flat’ en voert over verschillende hangbruggen. Bij Jorsale is het toegangshek van het Sagarmatha National Park, dat beroemd is vanwege zijn flora en fauna. Bij de checkpost worden onze permis gecontroleerd en betaalt de Sirdar de national park fee. Hoog boven het dal uit torenen de eerste sneeuwbergen (Kusum Kanguru en de Tamserku) op. Dit maakt veel indruk op mij en op de gehele groep. We lopen over diverse lange hangbruggen. een ervan springt eruit dat is ook meteen de aller hoogst. ik schat wel zo’n enkele honderden meters hoog boven het riviertje. deze brug wordt nu ook de Everest hangbrug genoemd. Ik snap ook meteen waarom. Direct na de laatste hangbrug begint de steile klim van 600 meter naar Namche Bazar. Bij helder weer hebben we op een hoekje van dit schitterende bospad misschien een eerste blik op de verre Mount Everest! Helaas er hangt een wolkje in het zichtsveld. Na de vele haarspeldbochten toch nog onverwacht bereiken we het drukke, maar gezellige marktplaatsje Namche Bazar. (6 uur, 3450m). Het was een pittige tocht maar zeer schitterend. Namche bazaar zal ook de finish zijn op 29 mei van onze Marathon. Op een soort aardappel veldje zal onze marathon Finishen ofwel beëindigen als alles goed gaat tenminste. Het wordt avond en voor het eerst merken we dat het een stuk kouder wordt.
 
VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110
 
20 mei:
Namche Bazar Vandaag hebben we een acclimatisatiedag in Namche Bazar. In en rondom Namche Bazar is voldoende te bezichtigen, zoals: de Tibetaanse (zaterdag)markt bij de Stupa, souvenirwinkels, bakkerijen, het Sherpa-museum (met expositie over de klimgeschiedenis van de Mount Everest) en het National Park Headoffice (met expositie). Dat was echt gaaf. We leerde meteen alle klimmers, sherpa’s etc kennen. Alle grootheden staan hier op foto. We kunnen hier zelfs onze eigen naam in een boek schrijven waar daar we naar Basecamp gaan. Echt een eer. We zien hier voor het eerst de Mount Everest en het verdere verloop van de tocht, zonder ver te stijgen, dit vanuit het National Park Headoffice (achter het leger kampje bij het aardappel veldje).Morgen gaat onze trekking verder, nu over het parcours van de marathon. Zo kunnen we de trail in ons opnemen. het lijkt er goed uit te zien. Veel klimmen en dalen maar een geldige omgeving. Iedere dag zullen we iets nieuws ontdekken op deze trail. Dan kunnen we op 29 mei er rekening mee houden als we daadwerkelijk van start gaan in de Marathon. Ook klimmen we nog een stukje verder omhoog om bij het ziekenhuisje te komen. Dit is een ziekenhuis waar eigenlijk iedereen komt. Ver van de bewoonde wereld maar heel belangrijk. Volgens wat lokale mensen heeft Sir Edmund Hillery heeft dit mede opgericht wordt er verteld(Himalayan Rescue)Vanuit het ziekenhuis starten we onze eerste hardlooptraining. Samen meet een jonge zeer gemotiveerde Sherpa (17 jaar) rennen we terug naar het plaatsje namche Bazaar. wat kan hij lopen. Hij zweeft over de rotsen en trappen. Hij leert ons meteen hoe hij de trappen benaderd. We noemen dit zelf dan meteen de sherpa walk. dat scheelt stukken tijd. Gewoon steeds een traptrede overslaan en niet nadenken. het is wennen maar uiteindelijk lukt het. GAAF!
 
VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

Mount Everest Hangbrug!

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

Onze jon ge Sherpa Sadip Rai! Echt een topper en dat voor iemand van 17 jaar! Respect!

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

Onze dokter “Paris”! Goede vent!

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

Tom Richardson en onze sherpa Sadip Rai! Wat een mooi uitzicht hadden we vanuit onze tent!

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

 
21 mei:
Namche Bazar – Thyangboche – Deboche (Hillery Step)In de ochtend kan er vanaf het brede, gemakkelijke pad volop genoten worden van de uitzichten op de Ama Dablam en de kolossale Nuptse-Lhotse-wand waar de top van de Mount Everest nog net bovenuit steekt. Wat een geweldige bergen zijn het. De Ama Dablam is echt een zeer unieke apparte berg. Het lijkt een beetje op een Dinosauriër die ons overel in de gaten houd. Het lijkt de beschermberg voor de mount Everest. Ook de kam waarop het Thyangboche-klooster ligt, is al van veraf zichtbaar. Het pad duikt weer in de diepe, beboste kloof van de Dudh Kosi. Na de lunch wacht ons nog de twee uur durende klim naar het Thyangboche-klooster door prachtige bossen volop met prachtige bloemen. De klim lijkt wel 5 uur te duren. Wat is het warm en wat veel trapen zijn er hier. We kamperen hier of bij het vrouwenklooster van Deboche, dat niet op vijf, maar op zes uur lopen ligt. (6 uur, 3800m). een mooi dorpje licht erbij waar de scholen staan die door oa. Edmund Hillery gebouwd zijn. Ook zijn gedenk monument is hier te zien.
 
VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

Sponsor HRDLPN. Kom en ga mee hardlopen!

 

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

daar is ie dan in het midden achter de berg zie je de top van de Everest!

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

Ons vierde kamp en weer het uitzicht ip de Everest

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

 
22 mei:
Deboche – Dingboche Het bospad daalt af naar de rivier, die zich door een smalle kloof perst. Over een spannende hangbrug lopen we naar de overkant. De Ama Dablam wordt steeds dominanter. We stijgen daarna geleidelijk boven de boomgrens uit. De lunch zal genuttigd worden in Pangboche. In het klooster van dit Sherpa-dorp werd een heuse yeti scalp bewaard.  In het kale landschap voorbij Pangboche wonen nog maar weinig mensen permanent. In de zomer grazen er yaks daar het gebied boven de 3000 is. Yaks kunnen niet onder deze hoogte leven daar het veel te warm is voor hen. Ze sterven van over hiting door hun warme dikke vacht en huid. Pheriche is een klein dorp met enkele lodges en de kliniek van de Himalayan Rescue. We kamperen in Pheriche of het nabijgelegen Dingboche (7 uur, 4410m)
 
23 mei:
Dingboche Deze dag is te gebruiken als een rustdag en/of acclimatisatie dag. We voelen ons goed en gaan trainen, tevens maken we schitterende wandeling maken richting Chhukhung in de Imja-vallei, om de hoek van Ama Dablam. Dit is een extra lus in de marathon om de benodigde kilometers te kunnen behalen. Het stukje is vals plat en zeer zwaar. Dit dal is omsloten door prachtige ijswanden en met helder weer is het uitzicht op Lhotse en Makalu vanuit dit dal fantastisch! De route loopt onderlangs de kolossale Lhotse-Nuptsewand (4-5 uur heen en weer).
 
 
VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110
24 mei:
Dingboche – Lobuche De dag begint adembenemend mooi. De vlakte die we oversteken wordt omringd door hoge bergen en de struiken zijn bedekt met een laagje rijp. Uiteindelijk gaat het pad zwaar omhoog en loopt verder over de morenen van de Khumbu-gletsjer. Wat machtig mooi. Gisteren zijn we hier wat even gaan kijken en zijn we iets hoger geklommen . Op 3800 meter hoogte hebben we onze eerste Stoneman gemaakt met een herinnering erin.
De omgeving is ruig en ontzagwekkend; een mens in deze omgeving is een nietig wezen en het is een bijzondere gewaarwording om dat te ontdekken.
 
Hier zal ik de oude Chortes zien, het is een echte begraafplaats vol met monumenten van Everest beklimmers en andere interessante mensen. Zelfs van beklimmers die niet meer terug gevonden zijn. Ik heb mijn vriend Henk Sippers beloofd om een foto te maken van een speciale CHORTE namelijk die van Eberhard zijn vriend.
 
VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

Alex met het boek van zijn vriend Henk Sippers “Afscheid”

 

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

In Memorium of Erich Eberhard Schaaf who lived his dream and died on Mt. Everest may 19 th 2012 His spirit lives on.

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

 
Deze Chorte is de laatste die achter de andere staat. Ik heb Henk beloofd om voor hem nieuwe foto’s te maken. Henk heeft vorig jaar deze tocht en deze Marathon gelopen. Dit ter nagedachtenis van zijn vriend. Deze vriend is gestorven op de Mount Everest na het bereiken van de Top. Henk is een ultraloper die overal in de wereld al is geweest, voornamelijk met deze vriend. Henk zie ik ook als vriend, hij heeft mij zeer goed geholpen met tips en adviezen om mijn reis zo goed mogelijk te plannen. Ik zie hem dan ook als een groot man waar ik respect voor heb.  Je kunt ook zijn verhaal lezen in zijn boek namelijk het boek “AFSCHEID” Ik heb deze Chorte gevonden en heb het plaquette gelezen die erop bevestigd is met 3 schroeven.
Erop staat:In Memorium of Erich Eberhard Schaaf who lived his dream and died on Mt. Everest may 19 th 2012 His spirit lives on. Het inspireert me ook de omgeving. Ik krijg er kippenvel van en ik merk dat mijn ogen zelfs vochtig worden. Frank een Zwitser in onze groep heeft vorig jaar Henk leren kennen op deze tocht. Hij heeft voor mijn eigenlijk deze Chorte gevonden tussen al die anderen. Hij verteld dat er veel zijn bijgekomen. Ook hij wordt emotioneel net als ik. We begrijpen elkaar en dat voelt goed. Ook mijn Maatje STONE helpt me met foto’s maken. Hij geeft aan veel respect voor me te hebben. Ik schrik er eigenlijk een beetje van daar hij juist een echte ultra loper is en opera in de wereld al wedstrijden heeft gelopen. van de Arctic tot de woestijn etc. Hij geeft aan dat mijn doel voor KiKa juist zo nobel is en dat mijn inspiratie voor deze bergen hem juist motiveert. Mijn buddy Stone is een echte Oostenrijker. Wat op zichzelf maar en echte ervaringsdeskundige. Echt een goede buddy hier.
Bij onze nieuwe tentenkamp aangekomen begint het wat te sneeuwen. Toch klim ik met “Stone” en een andere Oostenrijker “Steiner” nog wat hoger om de omgeving te zien. We bereiken voor het eerst een hoogte van boven de 5000 meter. We willen hoog werken en lager slapen om de acclimatisatie optimaal te doen. Achteraf  zullen we merken dat dit ook echt gewerkt heeft. We overnachten  dus hier in het koude Lobuche, op de zijmorene van de Khumbu-gletsjer. (5-6 uur, 4950m)
 
25 mei:
Lobuche – Gorak Shep Vanuit het kamp steken we eerst een zijarm van de Khumbugletsjer over. Na twee uur lopen wordt Gorak Shep (5150 m) bereikt, waar Kala Pattar goed te zien is.  Het lijkt een makkelijk te beklimmen heuvel, maar schijn bedriegt want op 5000 meter hoogte is geen enkele klim meer makkelijk! (3 uur, 5150m)
 
VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110
 
83850751529-img_4398 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

Summit Kala Pathar!

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

 

55193669266-img_4378

 

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

 
 
26 mei:
Gorak Shep (Kala Pattar) Voor de goed-geacclimatiseerden staat vandaag het hoog(s)te punt van deze tocht op het programma: de Kala Pattar, 5545m. Uiteindelijk na ongeveer 2 uur klimmen wordt de Summit (top) bereikt.
Dit in de middag. Het was zeer pittig, zwaar en koud. Het sneeuwt nog altijd. Wat een uitzicht krijgen we als we de top bereiken. Later wordt op onze oorkonde ook deze tiop beschreven die we beklommen hebben, ondertekend en wel door de parkwacht en onze Sherpa leider.
Nergens groeien er nog bomen of planten. Alles ziet er ook reusachtig groot uit. Zonder onze sneeuwbril kunnen we niet meer. De beproeving is nu dubbel en dwars beloond met een magnifiek en overweldigend uitzicht van 360 graden. Natuurlijk wordt de blik het eerst getrokken naar de Mount Everest en de Khumbu-ijsval met daarnaast de Nuptse. Maar ook fraaie bergen als de Pumori en de Ama Dablam blijven de aandacht opeisen. Andere van onze groep die liever lekker wil uitrusten en energie wil besparen voor de marathon, gaan  vanuit het kamp genieten van de prachtige uitzichten op de Mt. Everest, Nuptse, Pumori en de vele andere sneeuwreuzen. Sommige hebben wat hoogteziekte verschijnselen en maken dus een verstandige keuze. Van een andere groep merken we dat er iemand al in een veredr stadium is betreffende hoogte ziekte en zelfs last heeft van haar ogen. (later op 29 mei wordt ze met een helikopter opgehaald daar er geen verbetering voor haar erin zit.
 
27 mei:
Gorak Shep – Everest basecamp Over morenen en langs ijstorens lopen we naar het basiskamp. Het pad is niet altijd even duidelijk meer, het sneeuwt hard, het is koud. We passeren een berghelling waar met regelmaat stenen naar beneden komen. We houden elkaar en de berg dus goed in de gaten. Onze onderlinge afstand worddt van 1 meter vergroot naar 25 meter. Safety First hier. Zo nu en dan horen we de eerste lawines al komen. Een zeer zwaar donderend geluid wat lijkt op hevige onweer. De top van de Mount Everest is vanuit het basiskamp niet te zien, maar de formaties van de Khumbu-ijsval zijn bijzonder indrukwekkend. (2-3 uur, 5357m). Wat een geweldig moment is dit. We maken hier foto’s en worden in een grote tent opgewacht. daar krijgen we warme maaltijd, koffie, thee en warme melk. Later deze avond komen we erachter dat de Zwitser frank hier gaat trouwen. Trouwen in basecamp is echt uniek. Zijn vrouw was dan ook zeer verrast. Wat een mooi moment is dit. Zelfs de Sherpa’s maken een taart op voor dit bijzondere moment. De taart is gemaakt in Namche Bazaar. Niemand op onze leider Tom Richardson en een Sherpa na wisten dat Frank dit wilde. In het geheim hebben ze dit plan gemaakt. Echt TOP! Nog altijd sneeuwt het buiten. We krijgen de opdracht om elk uur de sneeuw van onze tent te schudden daar we anders met verstikking te maken kunnen hebben. ook wordt er verteld dat we voorzichtig moeten zijn daar er vermoedelijk een sneeuwstorm kan komen. Er is geen paniek omdat dit eigenlijk nooit echt hier gebeurd.
 
VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

Eindelijk we zijn er gekomen! Mijn Everest BaseCamp! En wel met veel sneeuw?!? At Everest Base Camp, climbers will often spend 4 – 8 weeks, acclimatizing to the altitude. During that time, the “Icefall Doctors” will set up ropes and ladders in the notoriously unstable Khumbu Icefall. Seracs, crevasses and shifting blocks of ice make the icefall one of the most dangerous sections of the route. Many climbers and Sherpas have been killed in this section. To reduce the risk, climbers will usually begin their ascent well before sunrise when the freezing temperatures glue ice blocks in place. Above the icefall is Camp I at 6,065 m (19,900 ft) Camp 1 is mostly a temporary camp with most climbers just spending one night at this camp.

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

Wouw eindelijk een blauwe toilet tent! Basecamp is Top!

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110
VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110
 
28 mei:
Vandaag in Everest Basecamp zal de Rustdag in werking gaan. Althans dat is de planning. We maken onze tent open en zien dat we geheel ingesneeuwd zijn. Sherpa’s zijn sneeuw aan het scheppen om wat paden te maken. Het ziet er in eerste ogenblik mooi uit. dan beseffen we wat er echt gebeurd. dit kan niet we zijn geheel ingesneeuwd en het sneeuwt nog altijd.
 
 
Sneeuw van onze tenten afvegen werkt nog maar voor 5 minuten. De paden die hemaakt zijn zijn ook meteen weer bedekt met sneeuw. we worden bij elkaar geroepen in de grote tent. daar krijgen we te horen dat waarschijnlijk de marathon geen doorgang kan vinden. Iedereen wordt stil, iedereen beseft dat het nu echt ernst wordt. Alle marathonleiders en Everest basecamp leiders komen nu meteen bij elkaar. De organisatie wordt opgetopt en alles wordt besproken.
 
Na ongeveer drie kwartier krijgen we een bericht dat we per direct moeten gaan evacueren. Terug naar Gorak Shep. Dat gebied ligt iets lager maar is veilig. Alleen vandaar uit kan de Marathon nog gered worden. We zijn de eerste groep die willen vertrekken. onze tenten blijven staan en onze noodzakelijke kleding kunnen/mogen we alleen maar meenemen. Drie sherpa’s en Tom gaan mij voor en de rest van de groep volgt mij. te zien is dat de Sherpa’s zeer goed te werk gaan maar moeite hebben om het juiste pad te vinden. Alles is wit. De sneeuw is soms wel dieper dan 1 meter geworden. Soms zakken we weg en schuiven bijna van de berg af tijdens het lopen.
 
VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 54587917319-img_458173740437018-img_457881888843604-img_462289050570370-img_456793311614201-img_459997467914381-img_4569VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

Brabants Dagblad “de Meierij”!

 
We naderen de gevaarlijke bergwand waar we gisteren heel voorzichtig te werk moesten gaan. weer moeten we grote afstand houden. Het pad wet de sherpa’s maken is door de sneeuwval moeilijk te zien en te volgen. Plots wordt ik door mijn groep gewaarschuwd. Ston’es komming, Alex come Back!. Ik kijk omhoog en zie een lawine naar beneden komen. ik kijk naar links maar de Sherp’as zijn te ver weg, dus ik kan alleen nog uitwijken naar rechts en probeer dat ook snel. Dat gaat heel moeilijkin deze dichte sneeuw. En ja hoor de Lwaine komt recht op me af. Ik kan nog net opzij springen en op 1 meter afstand valt de lawine naAst mij verder omlaag. Het hele pad is nu weg. Ik probeer snel een nieuw pas te maken voor de groep naar de Sherpa’s om iedereen veilifg verder te laten gaan. Ales we een veiliger stuk bergwand bereiken komt het besef pas. De groep is ontroerd en geven mij een schouder klop. Anderen pakken mij vast en vertellen hoeveel geluk ik heb gehad. De rillingen lopen over mijn lijf maar weet me stand te houden. De trekking gaat verder. Na ongeveer 1 uur stopt het toch met sneeuwen. sherpa’s zeggen dat dit eigenlijk nog nooit zo hevig is geweest. Onvoorstelbaar wat een avontuur.
 
Meteen wordt het ook warmer. De sneeuw wordt instabiel en iedereen maat zijn jas open. Iedereen heeft het plots heet. Het is verraderlijk heet. sommige hebben hun jas uitgedaan en na ongeveer een half uur merken we dat we hard aan het verbranden zijn. Onze gezichten zijn vuurrood. Bij sommige zijn de gezichten zelfs wat opgezwollen. het is heet en het vriest . Zeer vreemd en gevaarlijk. Uiteindelijk bereiken we Gorak Shep.
 
We hebben geen slaapzakken en tenten meer maar worden opgevangen in lodges. We krijgen te eten en mogen gaan slapen. daar we geadviseert zijn om wel onze loopkleding mee te nemen tijdens de evacuatie krijgen we het positief bericht dat morgen de marathon toch door mag en kan gaan. Alleen niet vanit basecamp dit keer. We zijn even somber maar eigenlijk zeer opgelucht. het gaat nu echt gebeuren. Hopende kunnen we slapen. en ja hoor het lukt.
 
29 mei:
Namche Bazar TENZING HILLARY EVEREST MARATHON.
Om 08.08 uur start de race waar we zo voor getraind en gevochten hebben. Dit is een tijd wat aan de hoogte staat met de Mount Everest namelijk 8080 meter. Via meerdere checkpoints (Gorak Shep, Pheriche, Phunge Thanga en Namche Bazar)rennen we naar de finish in Namche Bazar. Aansluitend is er deze avond een feestelijk diner zijn met prijsuitreiking. De race was echt zwaar, gaaf, inspirerend, pijnlijk en zeer avontuurlijk. zie hoogtestage map op:  http://greathimalayamarathons.com/everest-marathon/everest-marathon-course-map/

 

Ik heb eigenlijk nog nooit zoiets zwaars gedaan volgens mij. Tijdens de race liepen we van sneeuw in de zon, in regen en koude maar ook in warm weer. alles is in enkele uren voorbij gegaan. 22 landen hebben meegedaan. Zoveel deelnemers zijn er nog nooit geweest. Er wordt geschat dat er bijna 150 deelnemers zijn. Echt een topdrukte. dat is gaaf maar ook hinderlijk. Het eerste uur kun je bijna elkaar niet passeren en verloopt de start traag. Die als eerste gestart zijn hebben deze pech niet maar ik helaas wel.
 
Ik heb me voorbereid in Nederland dat ik zo’n 10 uur op de race zal doen. Menige ultralopers in het verleden hebben deze tijd bereikt dus daar houd ik me dan maar bij. De tijd vliegt en ik denk zelfs dat het langer gaat worden dan 10 uur. De klim naar het klooster doet daar niet goed aan mee. Wat is het zwaar, trap na trap uur na uur passeren er maar ik houd vol. Wat is dat daar op de trap. Ik nader iets en zie dat ze dar midden op de trap/pad/trail een koe aan het slachten zijn. Alle ingewanden liggen eruit. Kop en romp zijn gescheiden en de vliegen zitter erop. Wat een stank, maar ik moet voorbij. de rees is nog in volle gang. het gaat nu eindelijk lekker.
Ik vlieg over de trials, rotsen en trappen. krijg nog wat water aangevuld bij diverse posten en krijg uiteindelijk te horen nog 10 minuten en ik ben bij de FINISH. I kon het nauwelijks geloven.
 
Ik kijk op mijn horloge en denk dat kan niet ik ben nog maar 7 en een half uur onder weg. Maar dan toch ik zie het eindpunt en ja het is inderdaad de Finish. Ik heb een prachtige tijd van 7 uur en 43 minuten behaald. Wat gaaf. Iedereen roept en feliciteert mij. Ik zie de eerder gefinishte lopers en zie anderen binnen komen. Ok krijg meteen een warme Mount Everest Marathon trainingspak in mijn handen gedrukt om me warm aan te kleden. Het regent! Wat een moment. Ik ben blij, ontroerd, koud en heb honger. We kunnen overnachten in een plaatselijk hotelletje.
10443649_850345858326130_6518682743790854103_n 10436096_850349014992481_1115488678790534639_n 10405333_850349644992418_8667688257519695462_n 10390065_850351224992260_6865177579688782243_n 10385493_850353308325385_4629322694608024846_n 10352788_850353781658671_5043852660952662872_n 10341976_850353878325328_6302196043642559027_n 10394579_850355301658519_934462159233835410_n 10390045_850357858324930_2962323111172402643_n 10314766_848905361803513_1863548965505564044_n 10169461_850356958325020_1371853279905431415_n
 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

Fijne sportbril! Ik kon hem hier tijdens de Mount Everest Marathon geheel niet missen. Het heeft me dan ook een giga voorsprong gegeven! Voor mij nuy nog alleen maar een X-Kross sportbril!

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

En ja hoor, ik heb hem! Mijn Mount Everest Marathon Medaille 2014!

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110 VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

Even mijn dagboek weer bijwerken. Mijn dagelijkse taak geworden!

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

30 mei:
Rustdag in Namche Bazar. We hebben een plaatselijke sauna ontdekt en gaan er met vijf man uit mijn groep ernaar toe. Het is echt lekker. na zo’n lange tijd een warme douche en zelfs een sauna! Het lijkt wel een droom. We genieten, lachen en vertellen elkaar onze belevingen. Dan plot horen we een luide knal. het ruikt naar vuurwerk. we rennen de sauna uit en lopen naar buiten. we kijken wat er aan de hand is en zien dat de gasflessen ontploft zijn.  we kijken omhoog en zien dorpelingen naar de gasflessen rennen. Ze kijken omlaag naar ins en wij omhoog naar hen. plots lachen we allemaal omdat we daar on onze handdoeken staan tegenover veel dorpsbewoners. Dit moment voelt toch blij verrast aan. Het is echt iedere dag een nieuw avontuur hier.
 
31 mei: Namche Bazar – Monjo ’s Ochtends doen we lekker rustig aan, omdat de loop van eergisteren nog goed in de benen zit. Na de lunch maken we ons klaar voor de afdaling naar Monjo (ca. 2 uur, 2900 m) Aangekomen staan onze tenten die in Basecamp opgehaald zijn alweer klaar. Iedereen is stil, niemand verteld wat er is. Toch begrijpen we allemaal elkaar. Dit is onze laatste tent overnachting. Ons avontuur loopt ten einde. De film wordt even teruggespoeld en we worden uit onze droom gehaald lijkt het.
 
1 juni:
Monjo – Lukla. we hebben goed geslapen en gegeten. Ons gevoel van afscheid nemen is er nog altijd. Onze trekking gaat verder naar beneden. Over het hoofdpad van de Everesttrektocht dalen we weer helemaal af naar Lukla. Het pad is bekend van de heenweg, maar het oog vangt weer andere details op, dan op de heenweg. (5 uur, 2800m). Veel foto’s worden er gemaakt omdat niemand dit avontuur wil vergeten. De zon schijnt, het wordt warmer en warmer. De omgeving is nu groen en staat volop in bloei. Ja daar is Lukla. Het dorpje met die hele korte landingsbaan. dat wordt weer spannend morgen. Deze avond is weer een feestavond omdat we hier afscheid nemen van onze sherpa’s. Er is weer taart aanwezig. Iedereen die spullen over heeft zoals materiaal/kleding of wat dan ook., mag dat vanavond inleveren. Als een soort loterij worden de spullen onder de sherpa’s verloot het is van handschoenen, sokken, broeken tot schoenen. De sherpa’s zijn zo blij met de nieuwe dingen, zelfs met een paar sokken of handschoenen dat ze ons een voor een komen bedanken. Ze lijken echt gelukkig te zijn. daar waar we eerst dachten dat sherpa’s sterk waren omdat ze de berg oplopen met slippers en zonder handschoeen. Is het tijdens de trektocht toch tot ons doorgedrongen dat deze lieve mensen deze spullen gewoon niet hebben. Nepal is echt arm. De sherpa’s zijn echt anders dan de mensen uit de stad. Ze zijn een trots volk waar we veel van moeten leren. Ze klagen niet , doen hun ding en zijn blij met alles wat ze krijgen. Zelf erom vragen doen ze niet. Ze laten dan liever hun vingers bevriezen! Echt respect verdienen ze. Ik ken niemand die zo netjes en toegewijd is dan een Sherpa! Dat zal ik dan ook nooit vergeten.
 
2 juni:
Lukla – Kathmandu Terugvlucht naar Kathmandu. We staan weer heel vroeg op. om 7 uur gaat ond vliegtuig terug naar Katmandu. Nu gaan we de landingsplaats afvliegen. Dat wordt spannend. We stappen en , de piloten doen hun ding en we vliegen. Wat een goede piloten zijn dt. Om op zo’n berghelling en op zijn korte startbaan die naar beneden loopt te kunnen vliegen moet wel goede skills hebben. Ook voor hen heb ik diepe respect gekregen. We landen in kathmandu en merken dat het hier weer heel heet is. De temperatuur is boven de 30 graden. Veel lawaai en veel smog in de lucht. Echt een totaal andere wereld. Vies, stank, bedelaars, rijk en arm alles is aanwezig. De trotse Sherpa zul je hier niet ontdekken. We gaan hier nog wat bekijken, plaatsjes schieten en aan het zwembad liggen om te relaxen. Althans dat proberen we. Eigenlijk wil iedereen nu echt weer naar huis omdat het avontuur al enkele dagen geleden is afgelopen. Onze groep wordt nu jkleinder en kleineer. Iedre dag vertrekken er mensen naar huis. Morgen wandelen ik en Stone nog door de stad en kopen er voor het thuisfront soefeniers. Op 4 juni vertrekt Stone en ik op 5 juni.
 
3 en 4 juni:
Kathmandu
Vrije dagen in Kathmandu. Dit zijn twee dagen die erin zijn gelast als tijdens da afgelopen dagen het weer niet mee zit en we later zijn teruggekeerd. Rekening houden hiermee is belangrijk, dus vandaar dat Snow Leopard met mij deze zekerheid erin hebben gelast  Deze dagen kunnen ook noodzakelijk zijn voor de terugvlucht van Lukla naar Kathmandu. (er wordt op zicht gevlogen, bijvoorbeeld bij zware bewolking kan het dus voorkomen dat men tijdelijk niet kan vliegen. Daarom houden we rekening hiermee bij het plannen van de intercontinentale terugvlucht!) Toch duur het lang. Alles hebben we gezien en voor het zwembad kom ik eigenlijk niet voor naar Nepal. Toch voelt het wat relaxter aan.
 
5 juni:
Deze ochtend wat ontbeten in het hotel, omstreks 12.00 uur heb ik van frank en zijn vrouw afscheid genomen. Gisteren zijn anderen waaronder ok mijn buddy “Stone” naar huis gegaan. Hele middag wachten in mijn eentje. wat gaat de tijd nu langzaam. Eindelijk wordt het 6 uur. In de lobby wacht mijn chauffeur. Hij brengt me naar het vliegveld van Kathmandu. Wat een drukte hier en wat een mierennest. Niemand lijkt hier nog Engels te spreken. Uiteindelijk kom ik nog europese mensen tegen die de zelfde vlucht als mij hebben. dat praat wat makkelijker.(verwacht vertrek 20.55 uur – Abu Dhabi (aankomst 23.55 en vertrek 01.50)-Amsterdam Schiphol (aankomst 6 juni verwacht ik om 07.00 uur).  
 
6 Juni
Omstreeks 07.24 uur landen we op Schiphol. Zi nu mijn bagage nog ophaln. dat is niet moeilijk. Mijn 140 liter oranje duffelbag valt meteen op. Was dus een goede keuze. Dan zie ik mensen achter een raam die naar mij zwaaien. Wouw het is mijn gezin en schoonvader. Ze hebben een geweldig groot spandoek bij met welkom thuis.
Ik loop door de duane en ontmoet ze in de hal. Mijn zoon omhels me en krijgt vreugde tranen. Hij heeft me echt gemnist net als ik hen allen. In het begin van de trip had ik er ook wat moeilijk mee maar nu ben ik blij. Mijn dochter en vrouw knuffelen mij en ik hen. Wat voelt dat goed. Mijn schoonvader schud me de hand en wenst me welkom thuis.
Weer helemaal thuis. We vertrekken.
 
 
Rust of Feest wie zal het zeggen. Wat zal de verrassing zijn? Wie heeft mijn avontuur gevolgd en wie wil het nog eens horen! Ik denk dat ik maar niet ga slapen. dat zal ik van de opwinding waarschijnlijk ook niet kunnen. Heb ik er wel voor over. In ieder geval wil ik iedereen bedanken voor alle steun, hulp, begrip en warmte die jullie aan mijn gezin, mij zelf en voor KiKa hebben gegeven. Ook alle aandacht gaf me veel energie. De media dank ik dan ook heel hartelijk en misschien dat we elkaar nog ooit eens zullen spreken.
(voor mijn vertrek vertelde ik: Mocht ik niet zijn teruggekeerd door onvoorziene omstandigheden dan zijn de bovenstaande woorden drie keer zoveel waard. Ik heb dan echt een mooi leven gehad waar niemand ooit spijt voor hoeft te hebben. Pluk je dag, jaag je droom na en grijp die kans in je leven. Dan pas weet je waarvoor we op aarde zijn of waren. dit is nu niet meer aan de orde, we zijn thuis!)
In Schijndel aangekomen zie ik rond mijn huis volop welkom thuis spandoeken hanegn van vrienden, familie en buren. Wat gaaf. het geeft me een emotioneel fijn gevoel van warmte. Ja nu ben ik echt helemaal thuis.. Deze avond gaan we samen met vrienden barbecuen. Het is mooi weer. het wordt laad en we gaan slapen. Ik hoop dan dat mijn verhaal en mijn respect, voor elkaar en voor onze wereld goed doet volgen.
 
 Op na 24 juni,
 
27 Juni Benefit avond.
We verwelkomen Alex die op 6 juni terug is gekomen van zijn Mount Everest Marathon trekking voor KiKa. Hierbij zal zijn foto’s en film gepresenteerd worden van zijn avontuur in Nepal naar de Everest  met de gelopen marathon, alle hoogtepunten, emoties en gevaren zullen hierin belicht gaan worden.
Verder is het een echte Benefit avond bij Filtland Schijndel aan de Avanitlaan 03. Deze avond zal het totaal bedrag genoemd worden die voor KiKa is opgehaald. Sponsoren, initiatiefnemers, vrienden, kennissen en familieleden, iedereen is welkom. De loten van 9 mei (indoor Cycling voor KiKa) zijn ook hier nog geldig. Deze avond word de symbolische totaalcheque overgedragen naar een afgevaardigde van KiKa.
The movie:
 
https://mounteverestrunneralex.com/dag-tot-dag-update/
 
 
f75b71e31c297bcc9b7e2deeee3888c5_f312

 

Met sportieve groet,
Alex van Hedel
Schijndel.
 
 
 
 

 
Advertenties

Graag een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: