Nieuwe uitdaging “Eiger trailrun”

HARDER THAN THE NORTHFACE SOLO

 

Het loopt zoals het loopt,

Hardlopen, trailrunning, Ultra-trailrunning,

Verhaal van mijn loopmaatje Stefan van Eck. Hij is door mijn avontuur geïnfecteerd geraakt, kan het niet meer loslaten en heeft samen met mij voor een nieuwe uitdaging gekozen. Hier zijn verhaal.

 

 

Het begint in 2001 met wat hardlopen, met wat collega’s omdat we de gelegenheid op het werk krijgen om te sporten in de baas zijn tijd, ach het lopen gaat wel aardig maar je komt er na iedere 5 kilometer helemaal kapot van terug. Zo, maar weer een sigaretje opsteken, de longblaasjes staan lekker open en je hoest jezelf kapot. Ook een halve marathon blijft niet uit in 2004, Egmond aan Zee, Schoorl en Eindhoven volgen elkaar snel op, nee, nooit verder dan die 21.1 km. Ja oké heb dan 11 keer mee gedaan aan de Roparun maar alleen op de fiets als kaartlezer. Dit alles ongeveer 6 jaar volgehouden. Zo ook de wedstrijdjes als stok achter de deur.

Een paar jaar daarna niets meer gedaan aan hardlopen omdat ik niet meer de mensen om me heen had die me voorheen altijd mee op sleeptouw namen en ik het zelf niet op kon brengen om in mijn eentje te gaan.

Met carnaval 2012 stop ik dan eindelijk met roken, mijn oudste begon al te roepen waarom ik geen stickers op mijn arm plakte om te stoppen en mijn jongste zoon wilde ik eigenlijk helemaal geen deelgenoot maken van het feit dat ik rook. Hoe kan ik het hém dan ooit gaan verbieden? Ja uiteindelijk gestopt tijdens carnaval 2012. Een vreemde tijd om te stoppen aangezien juist in deze periode de meeste mensen het niet kunnen weerstaan om aan een sigaret te zuigen. Mijn vrouw was ook al geruime tijd gestopt en lukte het dankzij haar dan ook om gewoon zonder plakkers, stickers, kauwgom etc. te stoppen. Cold Turkey zoals ze dat noemen. Diezelfde zomer merkte ik toch wel dat ik wat zwaarder werd, met mijn 1.93m tikte ik toch zo nu en dan de 3 cijfers aan op de weegschaal. Eindelijk een smartphone aangeschaft met een hardloop-app erop die me weer ging motiveren! Zo ook mijn vrouw die zelf ook weer aan de slag was gegaan, dus ik wilde niet achterblijven. De rondes werden gemaakt op mijn oude sportschoenen, maar werden al snel verruild voor nieuwe Brooks Glycerin 9 die ik aan liet meten bij Run, Walk and bike in Den Bosch waar ik nog wat mede roparunners had werken, Robert Rokven en Alex Bekkers van Lerenhardlopen.nl . Zo, nieuwe schoenen die bij mijn postuur en loopstijl paste, dus aan de slag!

De kleine rondes werden rustig aan uitgebouwd naar grotere rondes, altijd met de veiligheid erin gebouwd dat ik halverwege af kon buigen om zo een kortere ronde te nemen voor het geval het niet mocht gaan. Natuurlijk heb ik in het begin die optie weleens toegepast omdat ik naar het toilet moest!#%@!!, of gewoon omdat het niet ging. Van 5 km naar de 7,5 en zo nu en dan een route van 10 of 12,5 km erbij. 1 á 2 keer in de week ging best lukken, de app van Sportstracker motiveerde me erg en zo ook de nieuwe spulletjes die ik aanschafte om het allemaal wat comfortabeler te maken.

Zo ben ik een aantal jaren doorgegaan, mijn wedstrijdjes meegepikt in de vorm van een halve marathon van Egmond, de halve marathon van Eindhoven voor de zoveelste keer en wat kleinere runs in de vorm van een vestingloop in Den Bosch en de Ten Miles in Tilburg. Ik voel me er prima bij, blijf een beetje in shape en bedenk me of dit het nu is…..

Wat ik naast het hardlopen ook graag doe is Geocaching, in de natuur een GPS puzzel wandeling maken of een soort schat zoeken voor volwassenen en kinderen in verschillende moeilijkheidsgradaties. Het terrein kan daarbij ook verschillen van wandelen over paden tot struinen tot klimmen in bomen.

Ik wilde deze hobby gaan combineren met hardlopen, twee hobby’s in 1 klap! Een wandeling van minimaal 10 kilometer in een willekeurig bos begin ik dan bij het eerste Waypoint en ren dan met mijn Garmin wandel GPS van waypoint naar waypoint totdat ik de eindcache heb gevonden in de vorm van een koker of kist met een logboek net onder het maaiveld en mijn interval /terreintraining zat er weer op.

Toen kwam mij het bericht ter ore dat Alex van Hedel, collega en oud Roparun teamgenoot iets heel speciaals ging doen. De Mount Everest-Marathon (skyrunning op het dak van de wereld) en dan ook nog eens voor een goed doel nl KIKA!!

Ik ben Alex gaan volgen op Facebook en op zijn blog. Ook op het werk ben ik hem een aantal malen tegengekomen en heb mijn bewondering uitgesproken. Zijn avontuur / droom werd werkelijkheid. Met ontzag heb ik de tussentijdse blogs van zijn weg omhoog in het Himalaya gebergte gevolgd. Wat een ervaring lijkt me dat, de klim, het landschap, de onderlinge broederschap en het respect voor de helpende Sherpa’s vanuit de deelnemers gaven mij kippenvel. Zoiets moet je meegemaakt hebben als de kans er is dacht ik altijd. Bij de thuiskomst van Alex wederom mijn complimenten uitgesproken en ook bij zijn laatste bijeenkomst in het zwembad met sponsoren en familie de beelden bekeken van zijn avontuur in de Himalaya. Een marathon op die hoogte in 7uur en 45 minuten.

Ja, dan gonst dat nog even na en ging ik me er meer in verdiepen. Alex zei me eens, als je het trailrunnen eenmaal geproefd hebt wil je niets anders meer of komen die op zijn minst op een lager pitje. Mwaah Alex ik ben niet zo denk ik, hoewel ik natuurlijk wel erg graag in de natuur ben en verliefd ben op bergen. Maar met die bergen heb ik, op een enkele Klettersteig na in Duitsland, nooit iets gedaan.

Zo eens een training gedaan met Alex in de buurt, eens even aanvoelen hoe het is om een 15km op een MTB parcours te rennen. Goh dat bevalt best, snelheid doet ineens niet meer ter zake maar uithoudingsvermogen des te meer. Zo volgen er meer trainingen en ervaringen op trailgebied en ga ik me er meer en meer voor interesseren, rugzakje uitproberen met een waterzak erin, trailschoenen, na verloop van tijd ook eens wat compressiekleding van Compressport uitproberen goed voor de spiertjes met de medicinale compressie en verder goed voor mezelf zorgen door middel van een sauna en/of massage op zijn tijd en preventief smeren met F.I.T. sport balsem wat een maatje is geworden van ons, niet alleen preventief maar ook om pijntjes weg te smeren.

We gaan het wat moeilijker en zwaarder maken door een training te doen in het nationale park Veluwezoom bij Rheden. Dat is andere koek maar ow wat is de natuur hier weer op een andere manier mooi. Een wedstrijd pikken we mee bij de Devil’s Trail op de Utrechtse Heuvelrug, de UHT open van 30km over de utrechste heuvelrug was mijn eerste langere endurance race, de Petzl Nighttrail in Bergschenhoek mijn eerste nachtelijke trailervaring, de Vaalserbergtrail weer een unieke ervaring en zo wil ik meer en meer. Ook de hoge veluwetrail werd afgewerkt. Samen met Alex, Mario, Bart, mijn vrouw Mariska en zélfs individueel train ik lekker door, zowel verhard als onverhard, door weer en door wind. Probeer minimaal 1 keer in de maand van het werk naar huis te rennen en daar de 21 km of meer aan te tikken.

Op mijn verjaardag 23-10-2015 gaat de inschrijving open voor mijn droom. De Eiger ultratrail! Veel over gefantaseerd tijdens trainingen en daarbuiten. “hoe mooi zou ’t zijn om……..” Ja inderdaad dat is erg mooi gaf Alex dan aan en zei hierop meteen dat deze Berg en omgeving nog op zijn bucketlist staat. Even nadenken of dit haalbaar zal zijn de E51 2016…..

JA! We gaan het doen, hoe spannend maar hoe mooi lijkt me deze ervaring! De voorbereidende trainingen en het lezen en verdiepen in deze Ultra is zeker zo leuk en dus echt een aanrader! Het waargebeurde verhaal in het boek “de witte Spin” en de film “Der Nordwand” liggen al op mijn nachtkastje, Alex heeft me min of meer opgedragen een stuk geschiedenis van deze bijzondere berg eerst in me op te nemen voordat we de trail gaan lopen op 16 Juli 2016!!

Writer: Stefan van Eck

 

 

Advertenties
  1. hoi Stephan, geweldig verhaal en wat een waanzinnig filmpje er bij.
    groetjes see you

    Like

  2. Hey Stephan.
    Mooi en goed verhaal man.
    Krijg spontaan zin om weer te gaan lopen.
    Zit compleet in een loopwak na gestopt te zijn bij de PI.
    Je verhaal heeft dus veel herkenningspunten.
    Mooi verhaal van mn ropa maatjes .
    Groeten Mari.

    Liked by 1 persoon

    • harleyholland

      Thanks Mari! Laatst nog een hele leuke ervaring gehad met de longest nighttrail in vught. Een gebied waar ik vruuger met jou ook eens rondhobbelde!

      Like

Graag een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: